Η εφηβεία είναι μια περίοδος μετάβασης, γεμάτη ανακατατάξεις, εσωτερικές συγκρούσεις και έντονα συναισθήματα. Ο έφηβος καλείται να αποχωριστεί σταδιακά την παιδική του θέση και να διαμορφώσει μια νέα ταυτότητα, να βρει τα όριά του και να αναζητήσει τη θέση του στον κόσμο.

Η ψυχοθεραπεία σε αυτή τη φάση προσφέρει έναν χώρο σκέψης και επεξεργασίας, όπου ο έφηβος μπορεί να μιλήσει ελεύθερα για όσα τον μπερδεύουν ή τον βαραίνουν. Μέσα από τη θεραπευτική σχέση, μπορεί σταδιακά να κατανοήσει τι του συμβαίνει, να συνδεθεί με τον εσωτερικό του κόσμο και να ανακαλύψει τρόπους να σχετίζεται.
Η συνεργασία με τους γονείς αποτελεί επίσης σημαντικό μέρος αυτής της διαδικασίας, πάντα με σεβασμό στα όρια και στην εμπιστευτικότητα που απαιτεί η θεραπευτική σχέση – όχι για να “διορθωθεί” ο έφηβος, αλλά για να υποστηριχθεί ο δεσμός και η επικοινωνία μέσα στο οικογενειακό πλαίσιο.